ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΟΙ ΝΑ ΥΠΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ.

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ-ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ
Ο Λ Υ Μ Π Ι Σ Μ Ο Σ
Αθήνα Νεοκλέους 4. ΤΚ 11743
Τηλ: 2107622794 e.mail: olympismos@gmail.com Το Έργο μου στο site: www.olympismos.gr ή www.sync.gr/olympismos ή olympismos
ΟΙ ΙΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΟΙ ΝΑ ΥΠΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ.
Έχω την τιμή να σας υποβάλλω την κατωτέρω Μελέτη - Πρότασή μου, όσον αφορά την αναγκαιότητα της υπαγωγής των Ιερέων και Ναών στους Δήμους και ο περαιτέρω διορισμός των Ιερέων να πραγματοποιείται από τους Δήμους, όπως γινόταν στην Αρχαία Ελλάδα, για τους λόγους που αναλυτικότερα αναφέρομαι στην όλη Πρότασή μου:
Σημείωση: Ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Ιδρυτής - Πρόεδρος της Πολιτιστικής - Πολιτικής Κίνησης «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ», αλλά και τις Πανεπιστημιακές μου Σπουδές και τη 33χρονη ζωή στις Ένοπλες Δυνάμεις, έχω το δικαίωμα άμεσα να παρέμβω, προτού είναι αργά, με τον επικείμενο διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας.
Αρχίζω την Πρότασή μου, με τον Αρχαίο Έλληνα Ιστορικό Ηρόδοτο, γιατί ήταν ο πρώτος που έθεσε τα θεμέλια της ελεύθερης διανόησης της Ανθρωπότητας, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η σκέψη της Ελεύθερης Βούλησης των Ανθρώπων, η οποία και σήμερα ακόμη συνεχίζει να παίζει σπουδαίο ρόλο, σε όλες τις υποθέσεις του Κόσμου. Επίσης αναφέρομαι και στον Ηράκλειτο, ο οποίος έφερε και αυτός, για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, την διαβεβαίωση της Οικουμενικής ικανότητας όλων των Ανθρώπινων όντων να φθάσουν στην Αλήθεια, όποια και αν είναι αυτή και μάλιστα χωρίς περιορισμό. Βρίσκουμε λοιπόν εδώ μια προσπάθεια αναζήτησης του αληθούς και μια διαβεβαίωση της Οικουμενικής δυνατότητας των Ανθρώπων να αποκαλύψουν την Αλήθεια, αλλά και να την επιβάλουν. Οπότε βλέπουμε, ότι στην Αρχαία Ελλάδα είχε αρχίσει η ελεύθερη σκέψη και η φαντασία των Ανθρώπων, από τους Έλληνες Φιλόσοφους και τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, αφού όλοι μαζί στα Στάδια, Καλλιεργούσαν δια βίου τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Σε τούτο συνέβαλε και το γεγονός ότι δεν είχαν ιδρυθεί τότε πολλές Ιερατικές Σχολές, που θα έβαζαν τροχοπέδη στη σκέψη και την διανόηση, από τη μια μεριά και από την άλλη οι Ιερείς διορίζονταν, από την Πολιτεία και συγκεκριμένα από τους Δήμους, στους οποίους και υπάγονταν και επίσης υπήρχε μια φιλική σχέση και προσέγγιση των Ανθρώπων, με τους 12 Ολύμπιους Θεούς, καθόσον, σαν δημιουργήματα των Ανθρώπων του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, εκπροσωπούσαν και αυτοί το Αγαθό και το Καλό, το Ωραίο και το Ηθικό, αλλά και το Αληθινό, με αποτέλεσμα όλοι οι Άνθρωποι να προσέρχονται για συμβουλές, τόσο στο Μαντείο των Δελφών, όσον και τον Ιερό Ναό του Απόλλωνα στη Δήλο.
Προτού εισέλθω στην καρδιά της όλης Μελέτης μου, θα ήθελα να αναφερθώ, με λίγα λόγια στην Αρχαία Ελληνική Θρησκεία και τις μετέπειτα τρείς επικρατήσασες Μονοθεϊστικες Θρησκείες, της Ιουδαϊκής, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ, έτσι ώστε ο μελετητής να μπορεί να αποκτήσει μια αληθινή, αντικειμενική και νέα αντίληψη, αφού προηγουμένως επανεξετάσει τις απόψεις του, έχοντας ως βάση την αρχή που λέει: «Ερευνάται τας γραφάς» και όχι την αρχή του: « Πίστευε και μη ερεύνα», ή αυτό που πάντα λέμε: « Έτσι τα βρήκαμε, έτσι και τα κρατάμε». Ο νέος Έλληνας Φιλόσοφος Κορνήλιος Καστοριάδης μας λέει ότι, έτυχε να διαβάσει στο times Literary Supplement, την παρουσίαση ενός βιβλίου, για τους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους και Αρχιτέκτονες, που δημιούργησαν το Αρχαίο Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα, όπου εκεί ο συγγραφέας ομολογούσε ότι δεν καταλάβαινε, πως ένας Λαός που δημιούργησε Φιλοσοφία, Δημοκρατία, Γεωμετρία και Τραγωδία, μπόρεσε να μείνει δέσμιος τέτοιων παράλογων, παιδιάστικων και εξωφρενικών πεποιθήσεων, χωρίς φυσικά ο αρθρογράφος να ξεχνάει ότι και ο δικός του πολιτισμός παραμένει ακόμη δέσμιος τόσων παράλογων και όλο μυστήριο, αλλά και παιδιάστικων πεποιθήσεων, όπως η άμωμος σύλληψη, από μία αγία παρθένο, ένα ον που είναι συγχρόνως Θεός και Άνθρωπος, που ανεβαίνει στους ουρανούς και επανέρχεται, εν ολίγοις όλες αυτές τις απίθανες ιστορίες, που δεν είναι ούτε περισσότερο, ούτε λιγότερο παράλογες, από την Αρχαία Ελληνική Θρησκεία, ή και από οποιαδήποτε άλλη πίστη. Επίσης κατά τον Χριστιανισμό, η σχέση αγάπης του Ανθρώπου προς τον Θεό είναι ότι οφείλουμε να αγαπάμε τον Θεό, αγάπη που δεν αποκλείει τον φόβο και την προσταγή και μάλιστα η αγάπη του Θεού προς στον Άνθρωπο, να τίθεται πάνω σε ορισμένους όρους. Για τους Αρχαίους Έλληνες και οι δύο αυτές ιδέες είναι παράλογες και ασύλληπτες, καθώς ο Αριστοτέλης λέει, πως θα ήταν αλλόκοτο, παράλογο και άτοπον να πει κανείς πως αγαπά τον Δία. Τούτο υποστηρίχθηκε με φανατισμό και με επιχειρήματα, κατά την διάρκεια του 19ου Αιώνα και από τον Ελληνιστή Συγγραφέα Γάλλο Louis Menard, όπου αναφέρει συμπερασματικά, για την Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων, τους Βωμούς και τα Αγάλματα, ότι η Αρχαία Ελληνική Θρησκεία δεν είναι εξ αποκαλύψεως Θρησκεία, δεν δίνει κανένα πλεονέκτημα στην Ανθρωπογονία και στη δημιουργία του Ανθρώπινου όντος. Επίσης δεν υπάρχει υπόσχεση ελπίδας, αφού η πολιτική λατρεία αφορά την Πόλη και μόνο, η οποία την επωμίζεται, την οργανώνει, τη ρυθμίζει, την επικυρώνει και την τηρεί. Οι αναλαμβανόμενες Ιεροτελεστίες δεν ανήκαν σε Σώμα Κληρικών, διορίζονται από την ίδια την Πόλη, οπότε οι Θεοί των Ελλήνων δεν είναι οι Θεοί μιας Πόλης, είναι απλώς οι Θεοί και ακόμη, οι Θεοί των Ελλήνων δεν έχουν εθνικό χαρακτήρα, έχουν όμως θέση Οικουμενική, καθόσον, για τους Έλληνες οι Θεοί δεν είναι οι Θεοί μόνο των Ελλήνων, αλλά οι Θεοί όλου του Κόσμου, άρα η Θρησκεία των Αρχαίων Ελλήνων ήταν Οικουμενική - Παγκόσμια. Επίσης η Θρησκεία του Πολυθεϊσμού δεν είχε ανάμειξη και δεν δημιουργούσε προβλήματα στην Κοινωνία, καθόσον οι Θεοί εξέφραζαν Ανθρώπινες πτυχές της ζωής και προπάντων ήσαν πολύ φιλικοί προς τον Άνθρωπο, σε αντίθεση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, που παροτρύνουν τους Ανθρώπους σε υποταγή στην υπηρεσία του ενός Θεού, που κυβερνά δήθεν ουρανό και Γη. Ιδού και η παρέμβαση του Finley, που λέει ότι: «Το βασικό γνώρισμα των Ολύμπιων Θεών είναι ο Ανθρωπομορφικός χαρακτήρας τους.» Για τον λόγο αυτόν οι Έλληνες δεν θεωρούν τον εαυτόν τους ανάξιο έναντι των Θεών των, σε αντίθεση των άλλων τριών Θρησκειών του Χριστιανισμού, του Ισλάμ και του Εβραϊσμού, που διακηρύττουν ότι είναι αμάρτημα όταν, ενώ οφείλουμε να πράξουμε κάτι, για το οποίο ίσος δεν είμαστε και ικανοί, αποτελεί σφάλμα, αμάρτημα και ο Άνθρωπος σαν αμαρτωλός, συγκρούεται συνεχώς, όχι με τον θάνατο, αλλά με την ιδική του ανανεωμένη κατάπτωση, με την αδυναμία του να αποδειχθεί άξιος του κανόνα που δίνει το νόημα στη ζωή του, οπότε παραμένει αναγκαστικά πάντα στην αθλιότητά του και τον φόβο προς τον Θεό, όπως και ο ψαλμός που λέει: «Μετά φόβου Θεού προσέρχεστε» και αυτής της προσταγής του Αποστόλου Παύλου προς τους Λαούς: «Να υποτάσσεστε στον Θεό και την Εξουσία.» κ.λ.π. Το δραματικότερο είναι ότι όλες οι Μονοθεϊστικες Θρησκείες προσπαθούν πάντα να προβάλλουν τον ιδικό τους Ναό και Θεό, χωρίς να τους ενδιαφέρει, για τον Ναό και Θεό του διπλανού ή του κάθε άλλου Λαού, με αποτέλεσμα να αρχίζουν και πάλι οι έριδες, οι πόλεμοι, οι καταστροφές και οι σφαγές, καθόσον δεν θέλουν να ενωθούν, για να αποφεύγονται τα δεινά στους Ανθρώπους. Μήπως και στις ημέρες μας δεν συνεχίζεται το ίδιο, με το ποιά Θρησκεία και Θεός θα έχει το Παγκόσμιο προβάδισμα; Ήδη με την πρόσφατη τοποθέτησή του ο Πάπας της Ρώμης, ελέω του Θεού του, και ελέω της Εξουσίας του, αφού το Βατικανό έχει και Κρατική οντότητα, θεωρεί ότι, η Καθολική Εκκλησία είναι και η Εκκλησία του Κόσμου ολόκληρου. Ιδού γιατί στην Αρχαία Ελλάδα, σε αντίθεση των 2.000 χρόνων Χριστιανισμού επικρατούσε το πνεύμα, της αντίστασης στις Θρησκευτικές Δοξασίες, όπως το πνεύμα και η σκέψη του Επίκουρου, όπου παρότρυνε την Ανθρωπότητα, να ακολουθήσει τον δρόμο της, χωρίς την εξάρτηση των ιδιοτροπιών των Θεών και Θρησκειών, που προβάλλονται πάντοτε, από τα Ιερατεία των και να μη θυσιάζει ο Άνθρωπος την ελεύθερη βούλησή του, από τις τόσες και τόσες προβαλλόμενες φοβίες των Θεών. Προς τούτο συνέταξε και το Ευαγγέλιο, στο οποίο ανέφερε, μεταξύ των άλλων, ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε κάθε προβαλλόμενο Θεό, από τις Θρησκείες και τα Ιερατεία των, όπως και αυτόν τον θάνατο επίσης. Το καλό και το αγαθό, αλλά και το ηθικό, μπορούμε να τα αποκτήσουμε μόνοι μας, μέσα από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, με την Καλλιέργειά μας, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή, οπότε κάθε τι που μας τρομάζει, μπορούμε να το υποφέρουμε, αλλά και να το νικήσουμε. Επίσης ο Ηράκλειτος μας λέει πως δεν πρέπει κανείς να σκέπτεται και να πράττει σαν παιδί των γονιών του, θα πρέπει να εξετάσουμε και να ελέγξουμε οι ίδιοι τις πηγές. Ακόμη στην Αρχαία Ελλάδα, έχουμε και την παρουσία του γίγαντα της Φιλοσοφίας Πλάτωνα, ο οποίος δυναμικά παρότρυνε τους Νέους, τους Ανθρώπους γενικότερα, να πιστεύουν ότι είναι δυνατοί, αλλά και ικανοί, για να μπορούν να αναδιοργανωθούν, αλλά και να οργανώσουν στη συνέχεια τις συνθήκες μιας Ανθρώπινης ζωής και ότι μπορούν να κάνουν όλα τα πράγματα όπως αυτοί θέλουν, άρα μπορούν να γίνουν κύριοι της ίδιας της ζωής των, διαφοροποιούμενοι, από τις σκέψεις και λογικές των Ιερατείων, που υποστηρίζουν, ότι δήθεν, από ένα σημείο και πέρα, μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει λύσεις και να μας λυτρώσει.
Εδώ βρίσκεται χωρίς αμφιβολία ο πυρήνας της ρήξης, ο χαρακτήρας της αιώνιας Αλήθειας και η ανακάλυψη, αλλά και ο φωτισμός της Αβύσσου, καθόσον για μας τους Έλληνες η Άβυσσος μίλησε, μας μίλησε, επομένως δεν είναι πλέον Άβυσσος, όπως συμβαίνει να είναι ακόμη στο Χριστιανισμό κα σε κάθε άλλη του Κόσμου Θρησκεία. Με την Ελληνική Φιλοσοφία, την Ιστορία, την τραγωδία, την Αρχιτεκτονική και την Δημοκρατία, η Ανθρωπότητα θα πρέπει να ανεβεί, με τους ίδιους της τους ώμους, για να δει πέρα από τον εαυτό της και να κοιταχθεί η ίδια, για να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά για να δημιουργήσει, αλλά και για να δημιουργηθεί. Αυτό ίσως είναι μια κοινοτοπία, όμως πάντοτε όλοι μας πρέπει να την υπενθυμίζουμε και μάλιστα επίμονα, διότι συχνά ξεχνιέται και συγκαλύπτεται. Ιδού γιατί οι Αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν την Δημοκρατία, στην οποία η Θέσμιση της Κοινωνίας είναι πάντα αυτοθέσμιση και ο Νόμος δεν μας έχει δοθεί από κανέναν, έχει γίνει από εμάς, οπότε πρόκειται για ρητή αυτοθέσμιση, αφού τίποτε δεν περιορίζει την Νομοθετική Εξουσία του Λαού και κάθε άλλο όριο που θα επιβαλλόταν στην Εξουσία αυτή, καθόσον και πάλι θα προερχόταν από την δική της πράξη. Στη Δημοκρατία γνωρίζουμε όλοι μας, ότι απαιτείται Δημόσιος Χώρος, καθόσον ισοδυναμεί με την ίδια την Δημοκρατία και δεν θεωρείται ως ιδιαίτερος Θεσμός. Ιδού γιατί η Δημοκρατία είναι το μοναδικό Πολίτευμα στο οποίο υπάρχει Δημόσιος Χώρος. Μόνο μέσω ενός τέτοιου μη αυθαίρετου Δημόσιου Χώρου, οι διαδικασίες διαλόγου, αντιπαράθεσης, ελέγχου και τελικά διαβούλευσης αποκτούν νόημα. Συζητούν οι Πολίτες με πάθος τα Δημόσια πράγματα και επειδή αυτοί οι ίδιοι θα λάβουν τις σχετικές αποφάσεις, τότε αποτελεί για την Πόλη ο Δημόσιος αυτός Χώρος δημιουργία. Ο παγκόσμιος Φιλόσοφος Σωκράτης μας δίδει το παράδειγμα, καθόσον συμμετείχε στη ζωή της Πόλης και αυτό φαίνεται από τη μορφή της δραστηριότητάς του, καθόσον πίστευε ότι οι Πολίτες είναι σε θέση να δεχθούν την Αλήθεια, διά του λόγου και της αντιπαράθεσης, αλλά και για να μάθουν πολλά. Ο ίδιος έλεγε: " Εν οίδα ότι ουδέν οίδα", όπως και: "Δεν είμαι Πολίτης της Αθήνας και της Ελλάδας μόνο, είμαι Πολίτης του Κόσμου ολοκλήρου".
Ιδού γιατί σιγά-σιγά θα πρέπει να διεισδύσουν, σε ολόκληρο τον Κόσμο και πάλι τα Ιδεώδη της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας και Δημοκρατίας, αλλά και η Ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση του Αρχαίου Ελληνισμού – Ολυμπισμού. Στη προσπάθεια αυτή, θα υπάρχει βέβαια η επίμονη τροχοπέδη και οι αντιρρήσεις των Αρχιερέων και Ιερατείων, προσπαθώντας να κρατήσουν τους Λαούς στον συνεχή σκοταδισμό και με πολλές προβαλλόμενες φοβίες προς τον Θεό, για τη δήθεν σωτηρία των, θα τους προτρέπουν να συνεχίζουν να πηγαίνουν στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες, χώροι συγκέντρωσης, για την προβολή των Θεϊκών των Δοξασιών και Θεωριών και χώροι, για προσκύνημα των Ανθρώπων και Λαών, αλλά και χώροι, για να θησαυρίζουν τα Ιερατεία, με προτροπή στους προσκυνητές να προσφέρουν Τάματα, προς τους Θεούς, τον Χριστό, την Παναγία, ή τους Αγίους κ.λ. Ιδού γιατί πολλοί συγγραφείς του Κόσμου τους ονομάζουν αγύρτες και εκμεταλλευτές του φόβου, του πόνου, της αμάθειας και των αδυναμιών των Ανθρώπων, προς την πίστη τους. Αλλά και ιδού γιατί έχουμε και σήμερα ακόμη τις παρεμβάσεις, αλλά και εκβιασμούς του κάθε Αρχηγού Κράτους, από τους εκάστοτε αγύρτες Δεσποτο-κράτορες της κάθε Εκκλησίας, όπως αυτής του Μακαριστού Σεραφείμ, προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, Πρωθυπουργό της Ελλάδος, λέγοντάς του: «Πρόσεχε, γιατί εγώ έχω μεγαλύτερο Μαγαζί και μάλιστα Γωνιακό», με αποτέλεσμα ο τότε Πρωθυπουργός να εξαναγκαστεί να υποκύψει, αλλά και να εκδιώξει τον τότε Οραματιστή Υπουργό του, Αντώνη Τρίτση, όπως και την προ ολίγων ετών άφρονα σύναξη, με τα μπαϊράκια του Μακαριστού και διαμαντοσυλλέκτη Χριστόδουλου και των άλλων πέριξ αυτού Ιεραρχών, προκειμένου να επιβάλουν, ελέω Θεού των, την αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες των Πολιτών, χωρίς να τους ενδιέφερε ο πιθανός διχασμός που θα προέκυπτε στον Λαό. Το δυστύχημα ήταν ότι σε αυτό συνέπραξε και ο Αρχηγός του Κόμματος της Ν.Δ. ο κ. Κ. Καραμανλής, οπότε εξαναγκάζομαι να υποστηρίζω, ότι ο Πολιτικός Ηγέτης ενός Λαού δεν θα πρέπει να είναι μονομερώς θρησκευόμενος, όπως εκείνου του Δικτάτορα Γ. Παπαδόπουλου, που έλεγε: «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών». Προ όλων τούτων, το μέγιστο καταστροφικό έργο των Ιερατείων, κατά της Πατρίδας μας, θα παρουσιαστεί με τον επιχειρούμενο διαχωρισμό Κράτους και Εκκλησίας, όπου οι Ιεράρχες, πρωτοστατούντων του Άνθιμου και Αμβροσίου κ.λ. σαν δυνάστες και καταπατητές του Τόπου, θα αλώσουν τα πάντα και θα απαιτήσουν τη μισή Ελλάδα, προβάλλοντας διάφορα Συμβόλαια και Φιρμάνια, όπως και αυτή η σημερινή έξαλλη δήλωση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, που απαιτεί να μη συμβάλει η Εκκλησία στη σωτηρία της Πατρίδας και μάλιστα μας απειλή, ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο .
Και ιδού γιατί εμείς του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ σήμερα, θέλουμε να καταργήσουμε τις κάθε είδους παρεμβάσεις των Θρησκειών του Κόσμου, προς τις εκάστοτε Πολιτικές Εξουσίες, καθόσον όλες οι Θρησκείες είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών, που ακολουθούν την ηθελημένη πεπατημένη του διαίρει και βασίλευε των Ανθρώπων και Λαών, του Κόσμου ολόκληρου και ιδού γιατί εμείς θεωρούμε πολύ μικρό και αδύναμο τον κάθε Θρησκευόμενο Πολιτικό Ηγέτη να ηγηθεί και να Κυβερνήσει, Κράτη-Λαούς, χωρίς την προηγούμενη Καλλιέργειά του από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ, αλλά και την αναβάπτισή του από τα Ιδεώδη του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Αλλά και ιδού γιατί η Επανάσταση του Ελληνικού Λαού το1821, όσον και κάθε άλλου Λαού αντίστοιχη Επανάσταση, δεν έχουν ολοκληρώσει εισέτι το έργο τους, όσον αφορά την ύπαρξη μιας ορθολογικής Δημοκρατικής Πολιτικής και κυρίως μιας Ιδεώδους συμπεριφοράς των Πολιτικών Ανδρών προς τους Λαούς των, καθόσον πολλοί ακόμη συνεχίζουν να έχουν τις ίδιες συμπεριφορές των αυταρχικών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, (Αρχιερέα - Αυτοκρατόρα), όπως και των μετέπειτα Βασιλειάδων της Ευρώπης, οι οποίοι πάντοτε ήταν και είναι περιτριγυρισμένοι από αγύρτες, αυλοκόλακες, εμπαθείς στους πολέμους, στις καταστροφές και σκοτωμούς, για να κρατούν τους Λαούς κάτω από την Θεοκρατική και Αυτοκρατορική ή Βασιλική Εξουσία. Με τον τρόπο αυτόν, ανενόχλητοι προέβαιναν στον πλουτισμό και την κατάχρηση του Δημοσίου πλούτου και προπάντων γίνονταν εισβολείς σε άλλες χώρες και Λαούς, τουτέστι κατακτητές και βασανιστές και κυρίως καταστρέφοντας πέραν από την χώρα τους και άλλες χώρες και λαούς, αλλά και σκοτώνοντας και κάνοντας ανάπηρους τους Νέους και πτωχότερους τους Λαούς των, με τις εκάστοτε επιστρατεύσεις των, ενώ θα μπορούσαν να διπλασιάσουν τον πλούτο και ευημερία της χώρας των, βοηθώντας μάλιστα και τις γειτονικές, αλλά και άλλες Χώρες και Λαούς. Τι θα περίμενε όμως κανείς, από τέτοιου τύπου Ηγέτες, όταν οι ίδιοι είναι διαμορφωμένοι, από τις λατρευτικές των συνήθειες, σε Θρησκείες, Δόγματα και Θεούς, που είναι κατασκευάσματα των ιδίων αγυρτών Αρχιερέων και των Ιερατείων των, διαιωνίζοντας έτσι το διαίρει και βασίλευε των Λαών και Κρατών, με πρωτεργάτη της όλης διαμόρφωσης και δομής του Κόσμου των 2.000 μ.χ. χρόνων, τον Βυζαντινό άφρονα και αλαζονικό Αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, κατά την Εκκλησία του Χριστιανισμού, ο οποίος προκειμένου να απαλλαγή, από τις τότε ενοχλητικές Θρησκείες και Θεούς στην Αυτοκρατορία του και για να έχει και την απόλυτη Αυτοκρατορική και Δεσποτοκρατική Εξουσία της Αυτοκρατορίας του, επέβαλε το δόγμα του Αποστόλου Παύλου, προς τους Λαούς, που έλεγε: «Να υποτάσσεστε στο Θεό και την Εξουσία», άρα στην επικράτηση μιας αλλοπρόσαλλης, μυστηριώδους και όλο σκοταδισμό, αλλά και παράνομης μέχρι τότε Θρησκείας του Χριστιανισμού, με το αντάλλαγμα φυσικά της απόλυτης αποδοχής και επικράτησής του, ως Αυτοκράτορα και Αρχιερέως.Το αποτέλεσμα ήταν η Εκκλησία του Χριστιανισμού να τον αποδεχθεί και να τον ονομάσει Μέγα και Άγιο, αλλά και Ισαπόστολο, όπως και την μητέρα του Ελένη και αυτός με την σειρά του να επιβάλει την επικράτηση του Χριστιανισμού, με τη βία της Αυτοκρατορικής του Εξουσίας και του φόβου προς τον Θεό. Με τη σειρά τους τότε και οι Αρχιερείς, επέβαλαν τον εξαναγκασμό στους Λαούς, να προσκυνούν τη Δεσποτοκρατία, τα λείψανα, τους Αγίους, που οι ίδιοι μυστηριωδώς κατασκεύαζαν. Πέραν τούτων επέβαλαν και την αλαζονική σύμπραξη της Εκκλησίας, με την εκάστοτε Κρατική Εξουσία και κυρίως με το παράλογο παπαδο-μάντρωμα της Παιδείας, η οποία έχει υποστεί διαχρονικά, μια θλιβερή, αλλά και αλλοπρόσαλλη και εξωπραγματική Καλογερίστικη παιδεία, όπως είναι το ξεκίνημα της ημέρας, με μια αναληθή και αλλοπρόσαλλη Προσευχή: Πάτερ Ημών, εν τοις ουρανοίς κ.λ.
Διερωτώμαι αλήθεια, όπως και κάθε σώφρον Άνθρωπος, ποιός είναι σήμερα ο ρόλος της κάθε Πολιτικής Εξουσίας και κυρίως των Ανθρώπων των Γραμμάτων, όταν βλέπουμε και σήμερα ακόμη, να υπάρχουν οι αναληθείς, οι δόλιες και μυστηριώδεις Θρησκευτικές Δοξασίες, αλλά και τα κλειστά και όλο σκοταδισμό Ιερατεία των Θρησκειών και Θεών των, που θέτουν τους Λαούς σε αναγκαστικά καθεστωτικά καλούπια, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια εποχή ανιστόρητη, καθόσον συντάσσεται μυστικά από τους γραφείς, τα Ιερατεία και τους Μοναχούς, προς αποκλειστική χρήση της Δεσποτικής και Θεοκρατικής των γραφειοκρατίας; Αλήθεια δεν γνωρίζουν ότι η πραγματική συλλογή μνήμης και καταγεγραμμένη Ιστορία έχουμε μόνο σε δυο εποχές, όπως αυτής της Αρχαίας Ελλάδας και αυτής της μετά τον 18ο αιώνα μ.χ; Επίσης δεν γνωρίζουν ακόμη ότι από τον 1ο αιώνα μ.χ. τα Ιερατεία χρησιμοποίησαν τους δοξογράφους, οι οποίοι για να δείξουν την αλήθεια της θεωρίας περί Χριστιανισμού, θέλησαν να εντοπίσουν τους καλύτερους Αρχαίους Έλληνες Φιλόσοφους, για την αναγγελία της αλήθειας, για τον Χριστό, με αποτέλεσμα στη συνέχεια να έχουμε μια ανιστόρητη παράδοση; Δεν γνωρίζουν ότι το αποτέλεσμα από όλα αυτά ήταν να συνεχίζονται έκτοτε διαχρονικά οι ψευδοϊστορίες αυτές, μέσα από τις γενεαλογίες δυναστειών, αυτοκρατόρων και βασιλιάδων, πριγκίπων, χαλίφηδων και Ιερατικών προχούντων, καθώς και του κυριάρχου κύκλου των, που τους πλαισίωναν; Δεν γνωρίζουν ότι αυτοί είναι και εκείνοι που κατασκευάζουν τις Θρησκείες, τους Θεούς, τους Αγίους, τα θαύματα, τα λείψανα, τα μυστήρια, κτίζοντας και ανακαινίζοντας Μοναστήρια και Εκκλησίες, χωρίς να τους ενδιαφέρει η ύπαρξη Σχολείων και η Καλλιέργεια της Νέας Γενιάς, αλλά και η ευημερία των Λαών του Πλανήτη Γη; Δεν γνωρίζουν ακόμη ότι στο διάβα των 20 μ.χ. Αιώνων, ουδείς από τους προβαλλόμενους Θεούς και Αγίους, έχει παρέμβει, για να δώσει λύσεις στα ανακύπτοντα προβλήματα των Λαών; Οπότε μας δίδεται το δικαίωμα να λέμε ότι, εάν ο Θεός, ο κάθε προβαλλόμενος Θεός, αλλά και ο κάθε Άγιος ενδιαφερόταν προσωπικά για τα Ανθρώπινα, θα είχε γίνει γνωστό εδώ και 2.000 χρόνια Χριστιανισμού. Προ όλων τούτων έχουμε το χθεσινό και το σημερινό και μάλιστα συνεχιζόμενο οξύμωρο της κάθε Πολιτικής Εξουσίας, να εντάσσει στα προγράμματα ανακαίνισης των Χριστιανικών Ναών και μόνο, με αποτέλεσμα να έχουμε περισσότερους Ναούς και Μοναστήρια, από Σχολεία, Εκπαιδευτήρια και τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, Βωμούς και Στάδια να είναι εγκαταλελειμμένα.

Οπότε ήρθε η ώρα να μπω στη καρδιά της Πρότασής μου, πιστεύοντας ότι εμείς οι Έλληνες μπορούμε να πρωτοστατήσουμε στις παρούσες Κοσμογονικές ανακατατάξεις του κόσμου, χρησιμοποιώντας κατάλληλα ολόκληρο το Πνευματικό μας Οπλοστάσιο, λαμβάνοντας υπόψη και τα του Πλάτωνα, όπου παρότρυνε τους Ανθρώπους να γίνουν κύριοι της ζωής των, χωρίς τις φοβίες οποιουδήποτε Θεού, καθόσον όλα τα πράγματα, που μπορούν να αποτελούν την δυστυχία, μπορούν και να αποφευχθούν και να γίνουν όπως τα επιθυμούμαι και ακόμη η Ευδαιμονία έρχεται, από τη γνώση εκάστου Ανθρώπου και τη γνώση αυτή μας την προσφέρει ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, καθόσον αυτός και μόνο μπορεί να Καλλιεργεί τους Νέους, τον Άνθρωπο γενικότερα, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή. Μόνο έτσι θα έχουμε και πάλι την επανάκαμψη της Ελεύθερης Θείας Σκέψης, της Θείας Έμπνευσης, του Θείου Λόγου και Νου, αλλά και Νέους Θείους ΟΛΥΜΠΙΟΥΣ Παγκόσμιους Νόμους και όταν λέμε Θείο δεν έπεται ότι ταυτίζεται με κάποιον Θεό, παρά είναι μια απόλυτη χάρη που είναι και συνδυασμός της Αλήθειας, αλλά και της βούλησης της Ανθρώπινης λελογισμένης προσπάθειας, μέσα από τον Ελεύθερο Λόγο, την Ελεύθερη Σκέψη, των Φυσικών Φαινομένων και του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Οπότε θα είναι δυνατόν, αλλά και βέβαιο αύριο, ότι θα αναμένεται να προκύψει και ένας Αληθινός υπεραισθητός χώρος και Κόσμος, από τον οποίο θα προέλθει και μια Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπινου Γένους, δημιουργώντας και έναν Νέο και Αληθινό Κόσμο. Οπότε ο Άνθρωπος θα έχει να επιλέξει τη συνέχιση της Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, ή την Φιλοσοφική, ορθολογική, αλλά και Αληθινή Επιστημονική σκέψη των Μεγάλων Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων και του σημερινού Επιστημονικού Κόσμου, μετά του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, όπου όλοι μαζί μας δίνουν, όλο και ποιό πολύ, ένα νέο χρωματισμό, ένα νέο Πνεύμα και μια νέα κατεύθυνση των Ανθρωπίνων πραγμάτων. Ιδού γιατί εμείς οι Νεοέλληνες, πρέπει να ομονοήσουμε και να αποφύγουμε τις όποιες αγκυλώσεις του παρελθόντος και αφού προβληματιστούμε, πρέπει και άμεσα, να δικαιώσουμε, αλλά και να συνεχίσουμε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ιουλιανού, του παραβάτη κατά την Θρησκεία του Χριστιανισμού, που αντιστάθηκε στην επικράτηση του Χριστιανισμού, για να συνεχιστεί η ύπαρξη του Αρχαίου Αθάνατου Ελληνικού Πνεύματος, αλλά και της Θρησκείας του Πολυθεϊσμού, καθόσον ο Φιλόσοφος Πλάτων διακήρυττε ότι ο Πολυθεϊσμός έχει άμεση σχέση με την έκφραση της πολυμορφίας, της πραγματικότητας και του πλουραλισμού στην Πολιτική και την Πόλη. Όμως με την μετέπειτα εξάπλωση των Μονοθεϊστικων Θρησκειών της Ανατολής, επεβλήθη ολοκληρωτικά η παρακμή του Λόγου, του Νου και της Πόλης, καθόσον με την επιβολή της κάθε παράδοσης, Θρησκείας και Θεού επεβλήθη και η λήθη των πηγών, ενώ αντίθετα, με την Ιστορία, ως Οικουμενική, με πλήρη την έννοια του όρου, διασώζει τις πηγές, συνθέτει το παρελθόν, απελευθερώνει το παρόν και ανοίγει δρόμους για το μέλλον. Ιδού και η ρήξη με την παράδοση της Αγίας, της Ιερής, όπου χωρίς αμφισβήτηση δημιουργεί και μια Κοινωνία Θεοκρατική, άρα μια ετερόνημη Κοινωνία, ενώ η Κοινωνία είναι νοητή, όταν είναι μόνο δημιούργημα του εαυτού της, άρα αυτόνομη Κοινωνία, οπότε η Ανθρωπότητα μπορεί να ανεβαίνει, με τους ίδιους τους ώμους της, για να δει, να κοιταχθεί η ίδια, να διαπιστώσει την ανυπαρξία της και να στρωθεί στη δουλειά, για να δημιουργήσει, αλλά και να δημιουργηθεί. Ιδού γιατί τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, σε όποιον δεν ήθελε να απαρνηθεί το Αληθινό, το Ωραίο και αυτό το Αθάνατο Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, τον καταδίωκαν και δυστυχώς το ανεχόμαστε και σήμερα, με αποτέλεσμα ο Χριστιανισμός να δράξει και αυτής της ευκαιρίας και επιδοθεί στο γκρέμισμα του κάθε ωραίου, αλλά και του κάθε λατρευτικού στοιχείου του Ελληνισμού και πάνω στους Αρχαίους Ναούς και Βωμούς έκτιζε τους ιδικούς του Ναούς, με πρωτεργάτη και πάλι τον Απόστολο Παύλο. Το παράδοξο είναι, ότι εμείς οι Νεοέλληνες γιορτάζουμε και σήμερα ακόμη την ομιλία του στην Πνύκα με χρήματα του Δημοσίου και μάλιστα παρουσία της Πολιτικής Ηγεσίας. Ιδού το μέγιστο οξύμωρο, αλλά και το ανόητο, το οποίο και μας φωτογραφίζει, σαν Νεοέλληνες, αφού δεν ενδιαφερθήκαμε να αναλογιστούμε, αλλά και να προβληματιστούμε, προκειμένου να μάθουμε την αλήθεια, παρά μόνον, όπως μας τα επέβαλαν οι άφρονες και αλαζονικοί Αυτοκράτορες του Βυζαντίου και τα Ιερατεία του Χριστιανισμού, τα αποδεχθήκαμε και το κακό είναι ότι τα αποδεχόμαστε ακόμη και σήμερα, καίτοι τα καθεστώτα αυτά, έπαυσαν να υπάρχουν.
Οπότε περίτρανα θα αποδειχθεί, ότι ο Κόσμος των 2000 μ.χ. χρόνων ήταν ένας αναληθής Κόσμος, κατασκευασμένος, από την θεωρία της Εξουσίας του Θεού και του Αυτοκράτορα ή Βασιλέως, ένας Κόσμος του πίστευε και μη ερεύνα, με άλλα λόγια ένας Κόσμος του σκοταδισμού, ενώ ο Κόσμος που θα τον διαδεχθεί, ο Κόσμος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, θα είναι ο Αληθινός Κόσμος, αυτόν που δρομολόγησαν οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας, για όλον τον Πλανήτη ΓΗ και ο οποίος σήμερα επανέρχεται και πάλι, μετά από 2000 χρόνια και ήδη διανύει το 10ο έτος του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Εξάλλου, διά μέσου των Αιώνων, αποδείχθηκε, ότι μόνον ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με πλήρη την εννιά του, του Όλου της Δύναμης και της Ελπίδας, μπορεί να διαμορφώνει και να Καλλιεργεί τον Άνθρωπο στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, και να τον καθιστά και το μόνο ανώτατο Κυρίαρχο ΟΝ, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ. Εκεί επάνω στηριζόταν και η Φιλοσοφία των Αρχαίων Προγόνων μας, όπου ο ΠΛΑΤΩΝ, προς τον Τίμαιο έλεγε: Έχει μέσα του την εντολή να γίνει Θεός, όπως και ο Ηράκλειτος, που έζησε στην 69η Ολυμπιάδα, έλεγε " Οι Άνθρωποι είναι Θεοί θνητοί και οι θεοί Άνθρωποι αθάνατοι", άρα αθάνατοι -θνητοί και θνητοί-αθάνατοι. Επίσης ο ίδιος έδιδε συμβουλές στους Ανθρώπους, να είναι καλοί, ωραίοι, δυνατοί, αληθινοί του ηθικού και του ορθού. Επίσης ο Νίτσε Φρ. έλεγε: " Μόνο με τη δυναμική και ηρωϊκή προσπάθεια και με τη θέληση και τη φαντασία, ο Άνθρωπος θα φύγει από την αθλιότητα και θα δημιουργηθεί ένα ανώτερο ΟΝ, ο υπεράνθρωπος, πάνω στον Πλανήτη ΓΗ και συνέχιζε, ότι η ζωτική ενέργεια αποτελεί την αρχή πάσης ηθικής, ενώ οι Χριστιανικές ιδέες του ελέους, της ισότητας και της εγκαρτέρησης, είναι ψευδείς αξίες, καθόσον η θέληση της δύναμης και η ισχύς, εκφράζουν την αληθινή αξία". Και έρχεται στη συνέχεια, ο Σικελιανός και συμπληρώνει: " Ο Άνθρωπος είναι κεκελευσμένος Θεός". Σήμερα ευτυχώς η επιστήμη είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας και έναντι αυτών των Παραδόσεων, απ' όπου και αν προέρχονται, καθόσον ο Άνθρωπος, έχει πάντα μαζί του η Τύχη του, "Το Πεπρωμένο φυγή αδύνατον" έλεγαν οι Αρχαίοι Προγονοί μας και παράλληλα τις συμπτώσεις και τις επιδράσεις των γεγονότων και των φυσικών φαινομένων, την ψυχολογική επίδραση και επιστημονική παρεμβολή, άρα έχει έναν υπεραισθητό χώρο, που κρύβει την φύση μιας υπέρτατης δύναμης, που ονομάζαμε, μέχρι σήμερα Θεό, ενώ από τον Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον οποίον και διανύουμε σήμερα, αλλά και την εκπληκτική Ολυμπιακή θεώρηση του Ανθρώπου, μέσα από την Καλλιέργεια των Ιδεωδών, Αρχών, Ιδεών και Δομών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, η ονομασία της Υπέρτατης αυτής Δύναμης του Κόσμου, θα είναι ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ. Οπότε ο Άνθρωπος του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, δεν θα έχει πλέον και την ανάγκη να επικαλείται οποιαδήποτε άλλη βοήθεια, μέσα από τα κατασκευασμένα θαύματα των Ιερατείων, που δήθεν προέρχεται από το προσκύνημα και το τάξιμο κάποιου Τάματος προς την Παναγία, ή κάποιον Άγιο κ.λ. και όλως ανοήτως στις δύσκολες στιγμές μας τους επικαλούμεθα, όπως και τόσα άλλα αναληθή και εξωφρενικά, αλλά και εξωπραγματικά και μυστηριακά, που μας έχουν επιβάλλει τα άφρονα και εξωπραγματικά Ιερατεία.
Ιδού γιατί σήμερα βλέπουμε στο έπακρον, την όλη γύμνια των Θεών, των Θρησκειών και των Ιερατείων των, που δεν είναι τίποτε άλλο, από επινοήσεις και κατασκευάσματα, αυτών των κλειστών Κοινωνιών, προς ίδιο όφελός των, καθόσον πάντα πρόβαλλαν και συνεχίζουν να προβάλλουν το πρόσχημα, ότι αυτοί είναι σταλμένοι από τον Θεό τους, για να μεσολαβούν μεταξύ των Ανθρώπων και Θεού και πάντοτε με ανταλλάγματα, χρημάτων, κοσμημάτων, κειμηλίων, προσκυνημάτων, αλλά και με υφαρπαγή ολόκληρων περιουσιών, με άλλα λόγια, αναγκαστική και απροκάλυπτη εκμετάλλευση του Ανθρώπινου πόνου και φόβου. Οπότε δεν έχει να φοβηθεί ο κάθε πιστός Χριστιανός και κάθε άλλος πιστός, άλλης Θρησκείας και μάλιστα Έλληνας Χριστιανός, αφού στο σώμα του ρέει ακόμη το αίμα των Αρχαίων Ελλήνων Προγόνων του, αυτών που δημιούργησαν το Αθάνατο Ελληνικό Πνεύμα. Με βάσει τα ανωτέρω, δεν θα πρέπει να συνεχίσουμε, αλλά και να ανεχόμαστε και άλλο την προδοσία εκείνων που συνετέλεσαν στη στέρηση αυτών των Ιδεωδών, από την Ανθρωπότητα, αλλά και όσων ακόμη και σήμερα θέλουν να σταθούν εμπόδιο στην Αναβίωση των Ιδεωδών αυτών, προκειμένου να προέλθει η Αλλαγή του Κόσμου των 2000 μ.χ. αναληθή χρόνων, με αυτόν τον σημερινό διαμορφούμενο Κόσμο, τον Αληθινό Κόσμο, τον Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Για να υπάρχει όμως ολοκληρωμένη, αλλά και αρμονική συνύπαρξη, όλων των Λαών και Κρατών, θα πρέπει άμεσα, οι Ναοί και Βωμοί του Αρχαίου Ελληνισμού και του Χριστιανισμού και κάθε άλλης Θρησκείας, να υπαχθούν στους Δήμους και Δημότες, καθότι και αυτή η ονομασία Εκκλησία, κατά την Αρχαία Ελλάδα, είναι του Δήμου Εκκλησία, οπότε θα πρέπει να ονομάζονται πλέον Πολιτιστικά Κέντρα των Δήμων και Δημοτών. Όσον αφορά τους μεγάλους Ναούς και Μοναστήρια, προτείνεται να παραχωρηθούν από τους Δήμους πλέον, σε Επιχειρηματίες του Πολιτισμού, για Λυρική Σκηνή, για Θεατρικές παραστάσεις, Καλλιτεχνικές, Μουσικές και γενικότερα εκδηλώσεις της Καλλιέργειας του Πνεύματος των Ανθρώπων του Α΄ ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με βάσει τα ανωτέρω, θα πρέπει να καταργηθούν οι εικόνες των Αγίων, Αποστόλων και Ευαγγελιστών και Αρχιερέων κ.λ., εκτός του Αρχηγού εκάστης Θρησκείας και τούτο προκειμένου να μη συνεχιστεί άλλο η εκμετάλλευση του Ανθρώπου, για των δήθεν θαυμάτων, των δήθεν προερχομένων, από Θαυματουργικές εικόνες, αλλά και των άλλων Αγίων, μυστηρίων, λιτανειών και λειψάνων, όπου και αυτά ακόμη τεμαχίζονται και μοιράζονται στους πιστούς τους, με αντίτιμο. Επίσης εικόνες, που δήθεν δακρύζουν και αιμορραγούν, που χάνονται, που ανευρίσκονται, ακόμη του κατακερματισμού του Τιμίου Ξύλου και όλα αυτά και επί 20 αιώνες, είναι καθαρή εκμετάλλευση των Ιερατείων, προς τις αδυναμίες των ανθρώπων, στη Πίστη των. Επίσης η χρηματική εκμετάλλευση κάθε πιστού, από της γέννησης, μέχρι και του θανάτου, με διάφορους τρόπους, όπως των κεριών, των λαμπάδων, των δεήσεων, των περιφερόμενων εντός του Ναού δίσκων, εικόνων, όπως και αυτές οι αναχρονιστικές μυστικοπάθειες, μυσταγωγίες, λειτουργίες, ψαλμούς, αγιασμούς, εξομολογήσεις, γάμους, βαπτίσεις και θανάτους και προπάντων του θεσμού των Ταμάτων, με την ανοχή πάντοτε των Πολιτικών Εξουσιών, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι των Αρχιερέων, όχι μόνον να είναι καταχραστές, αλλά και ανάξιοι, για παραδειγματισμό, βάσει των μέχρι τούδε Δημοσιογραφικών ερευνών και αποδείξεων, αλλά και Δικαστικών αποφάσεων, οπότε πρέπει άμεσα όλα αυτά να σταματήσουν. Η Κοινωνική Πρόνοια, βοήθεια, συσσίτια και κάθε άλλη βοήθεια προς τους αδυνάτους και πτωχούς, θα πρέπει να γίνει ικανή η Πολιτεία και οι Δήμοι, καθόσον οι Ιερείς και Ναοί θα υπάγονται στους Δήμους και Δημότες. Πέραν όλων των ανωτέρω έχουμε και τη μυστική και μυστηριώδη και αδιαφανή αφή του Αναστάσιμου δήθεν φωτός και μάλιστα με συμμετοχή στη μεταφορά, της εκάστοτε Πολιτικής Ηγεσίας, αλλά και αυτή την αλόγιστη ηχορύπανση που προκαλείται από τις καμπάνες και των άμορφων φωνών των Παπάδων κ.λ. και μάλιστα, με πολλά μεγάφωνα έξω από τις Εκκλησιές. Επίσης οι Χριστιανικοί Ναοί, με τους τρούλους, οι απόκρυφοι και μυστηριώδεις χώροι, οι περίεργες και οι ακατανόητες κινήσεις και δεήσεις των Ιερέων και Δεσποτάδων εντός των Ναών. Όλα τα ανωτέρω, είναι ντροπή για την υπόσταση της Ανθρώπινης διανόησης, της σημερινής Επιστήμης, της Τεχνολογίας της Τεχνογνωσίας και της έρευνας, αλλά και ιδιαίτερα της Παιδείας μας, καθότι καθήλωναν την Ανθρώπινη Σκέψη, αλλά και το Πνεύμα, σε όλα αυτά τα 2000 μ.χ. χρόνια, σε αντίθεση, με τους Αρχαίους Ελληνικούς Ναούς, που είναι εμφανείς, ελεύθεροι και μεγαλοπρεπείς, για θαυμασμό, όπως και τα ελεύθερα Αρχαία Θέατρα και Στάδια, που επιμόρφωναν τους Ανθρώπους, με τις ελεύθερες, αλλά και μεγαλοπρεπείς Τελετές, με νόημα και σημασία. Επίσης η Αληθινή και εμφανή αφή της Δάδας του Ολυμπισμού, από την Ακτίνα του Ηλίου, του Αληθινού εκπορευόμενου Φωτός από την Ολυμπία, δια του οποίου το Ανθρώπινο Πνεύμα, παραμένει ελεύθερο, προκειμένου να διαλέγεται και ερευνά ελεύθερα και πάντοτε να φιλοσοφεί και να καθοδηγεί, αλλά και να Καλλιεργεί τη Παιδεία μας, στο Πνεύμα, στο Σώμα και τη Ψυχή, σε έναν Αληθινό Κόσμο, το Κόσμο του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Οπότε, με βάσει τα ανωτέρω, ο Άνθρωπος του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, έχει να επιλέξει την συνέχιση της παλαιάς Εβραϊκής και Χριστιανικής σκέψης, όπου μυστηριακά, εξαναγκαστικά συντηρείται εδώ και 2000 χρόνια, ή την ορθολογιστική και Αληθινή, αλλά και ελεύθερη Σκέψη και Διανόηση των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων , όπως και αυτή η σημερινή Επιστημονική Σκέψη του Κόσμου, του Κόσμου του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, που μας δίνει όλο και πιο νέο χρωματισμό στην Ελεύθερη Σκέψη και το Πνεύμα αλλά και σε αυτήν την νέα και αληθινή κατεύθυνση όλων των Ανθρωπίνων πραγμάτων, ώστε να έχουμε αύριο έναν Παγκόσμιο Πολιτισμό και μια Παγκόσμια Επιστήμη, μια Παγκόσμια Οικολογική συμπεριφορά και μια Παγκόσμια Δικαιοσύνη, αλλά και μια ενιαία και Παγκόσμια Πολιτική, που θα προέλθει, μέσα από την εγκαθίδρυση και επικράτηση, μιας ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και αυτή Δομημένη μέσα από τις Αρχές, Ιδέες και Δομές της ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ του Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ. Με την επικράτηση της Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του Ολυμπισμού, δεν σημαίνει ότι οι Φυλές όλου του Κόσμου θα φυλακιστούν σε μια άκαμπτο τάση Θεσμών και στέρηση αγαθών. Όχι, όλα θα υπάρχουν, βουνά, θάλασσες, δάση, ιστορία, ήθη, έθιμα και Θρησκείες που θα λειτουργούν όμως σαν Λατρευτικοί Πολιτιστικοί Χώροι και Φορείς. Μόνο έτσι οι άνθρωποι δεν θα μισούνται τόσο, δε θα φοβούνται τόσο και θα διατηρούν το Πνεύμα, το Σώμα και την Ψυχή καθαρότερα. Ακόμη η ενοποίηση του Ανθρώπινου Γένους, σε μια Παγκόσμια Κοινότητα δεν συνεπάγεται τη δημιουργία μιας ομοιογενούς Κοινότητας, αλλά την αποδοχή και κατάλληλη χρήση κάθε ξεχωριστής ιδιότητας, μέσα σε μια ατμόσφαιρα κατανόησης. Επίσης θα καθιερώσει ικανά και Ιδεώδη μέτρα παροχής Δικαιοσύνης, ισότητας, Υγείας, ίσων ευκαιριών και μίας ενιαίας Πίστης στη μια και μοναδική Υπέρτατη Δύναμη του Κόσμου, τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Οπότε, είναι βέβαιον πλέον, ότι θα ανοίξει μια νέα φάση στην Ανθρώπινη Ιστορία, με το να σταματήσει η τεράστια σπατάλη που προκαλείται από τα αμοιβαία πλήγματα των ανταγωνισμών των Μεγάλων Δυνάμεων και η μεγαλύτερη ακόμη σπατάλη, η οποία οφείλεται στην υποπαραγογηκότητα των μεγάλων ανθρωπίνων μαζών, είτε λόγω της πτώχειας των, είτε λόγω του πλούτου των, που δεν έχουν κάποιο κίνητρο. Εμείς οι Έλληνες, με τις παρακαταθήκες των Προγόνων μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Κόσμος είναι κάτι το αναπόδραστο, οπότε καλούμαστε πρώτοι να συμβάλλουμε και επιδράσουμε καθολικά στην Οικουμένη, για να αλλάξουμε τη ροή της Ιστορίας, κάνοντας καλύτερη χρήση της γνώσης, ώστε να επιτύχουμε καλύτερη αρμονία και ισορροπία της ζωής, όπως ακριβώς έγινε προ 2.500 χρόνια. Οπότε η Ελλάδα θα συνεχίσει να χύνει και πάλι το ελιξίριο της Αρχαίας Ελληνικής Τέχνης και Σκέψης, στο αίμα του κάθε ανθρώπου, του Κόσμου ολοκλήρου, άρα η Ελλάδα θα πρέπει θα γίνει και πάλι η ασφαλής φωλιά του Πνεύματος και της Τέχνης, αλλά και της Νέας Γενιάς, όπου θα Καλλιεργείται στο Πνεύμα, στο Σώμα και την Ψυχή, στο αντίστοιχο τρίγωνο: Πνύκα, Δελφοί, Ολυμπία. H μεγαλύτερη απειλή για τον κάθε Άνθρωπο σήμερα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι αυτός, μήπως παρασυρόμενοι από την επιπέδωση και την καθεστωτική εισέτι παρουσία των Ιερατείων, δεχθούμε και πάλι αυτή την ταπείνωση να γίνουμε άμορφη μάζα. Τον κίνδυνο αυτόν είναι δυνατόν να τον αποφύγουμε μόνο με το Πνεύμα και την ανάπτυξη της Τεχνολογίας και Τεχνογνωσίας προς όφελος του Κόσμου και του Σύμπαντος. Εξάλλου το Πνεύμα και η Πολιτική ελευθερία στο Τόπο αυτόν έχουν βαθύτατες τις ρίζες και δύνανται να αποτελέσουν την αφετηρία για να χαράξει ο Ελληνισμός, δια του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και πάλι μια γραμμή μεγάλης Πνευματικής, Πολιτιστικής, Αθλητικής, Περιβαλλοντικής και Πολιτικής έξαρσης, για να συνδέσει το παρόν με το παρελθόν, κατά τη σκληρή απαίτηση των καιρών. Τα Πολιτικά Συστήματα και οι εξωπραγματικές και κατασκευασμένες Θρησκείες και Θεοί, θα συνεχίζουν να χωρίζουν, αλλά και να φανατίζουν τους ανθρώπους, τις Χώρες και τους Λαούς. Αντίθετα η Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, με τα Ιδεώδη των και τη Καλλιέργεια των ανθρώπων με την ολοκληρωμένη πλέον, διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, Πνεύμα, Σώμα και Ψυχή στην Γενέτειρά των, θα είναι τα μόνα όπλα που θα ενώσουν τους Λαούς, τον Κόσμο ολόκληρο, καθόσον μέχρι σήμερα ο Άνθρωπος δεν είχε κατανόησε πλήρως τη σημασία την οποία έχουν τα μεγάλα αυτά Πνευματικά όπλα, για τη επιβίωσή του, την ορθή και αληθινή παρουσία του στο Κόσμο αυτόν. Ζει ακόμη σε ένα ψεύτικο Κόσμο, κάτω από τις εξωπραγματικές θεωρήσεις περί των Πολιτικών θέσεων, των Θρησκευτικών δοξασιών και των Εννοιών περί του Κόσμου και του Σύμπαντος. Απόδειξη όλων τούτων είναι η σημερινή Αναρχική Παγκόσμια κατάσταση, όπου κινδυνεύει όλο το Οικολογικό σύστημα, αλλά και ολόκληρος ο Πλανήτης ΓΗ.
Ιδού γιατί θα πρέπει άμεσα να προχωρήσουμε και στην αντικατάσταση της σημερινής επιστράτευσης των νέων στους Στρατούς, με την ειρηνική επιστράτευσή των στα Διδασκαλεία, στους στίβους και τις παλαίστρες, έτσι ώστε: «Των οπλιτών οι στρατώνες να καταστούν των Ολυμπιονικών Ξενώνες», καθόσον μια οργανωμένη Αστυνομία στην Ξηρά και του Λιμενικού Σώματος στη Θάλασσα, αλλά και των δύο μαζί στον Αέρα, είναι Ικανές Δυνάμεις, να παρέχουν τη Πρόληψη, την Καταστολή και την Ασφάλεια, σε κάθε Άνθρωπο, Λαό και Κράτος και συνολικά στον Κόσμο ολόκληρο, με την επικράτηση της ΟΜΟΣΠΟΝΔΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, αντί του σημερινού αδύναμου και αναποτελεσματικού ΟΗΕ.
Και ιδού γιατί εμείς σταθερά πιστεύουμε ότι, με την αυγή του Α' ΑΙΩΝΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, του Αιώνα της Εγκαθίδρυσης της Κοσμοθεωρίας του Ολυμπισμού, θα δικαιωθούν οι ελπίδες όλων των Λαών, από την ισοπέδωση των μέχρι σήμερα εφαρμοζόμενων Κοσμοθεωριών, όπως του Καπιταλισμού του Κομμουνισμού του Φασισμού και αυτού του Σοσιαλισμού και ιδιαίτερα της πρόσφατης παρουσίας του Αναρχισμού, αλλά και της εισέτι παρουσίας των Θρησκειών, των Θεών και των Ιερατείων των, όπου όλα μαζί σαν σκοπό και στόχο, όπως προαναφέρθηκα, είχαν και συνεχίζουν να έχουν να χωρίζουν έτι περαιτέρω τον Κόσμο, αφού δεν κατόρθωσαν μέχρι σήμερα να τον οργανώσουν πάνω σε ορθολογικές βάσεις, με αποτέλεσμα να παραμένει η ίδια πρωτόγονη κατάσταση. Άλλαξε το δυναμικό της ισχύος και της βίας, δεν άλλαξε όμως ακόμη η φύση τους. Τον Πέλεκυ του Τρωγλοδύτη αντικατέστησε ο Κεραυνός του Δία, όμως τον Κεραυνό του Δία δεν τον κρατεί ξανά ο Δίας, τον κρατούν οι Κυβερνήσεις και αυτές τις συνθέτουν οι άνθρωποι, που δεν είναι πάντα οι καλύτεροι οι Άριστοι κατά Πλάτωνα και οι Καλλιεργημένοι, από τον ΟΛΥΜΠΙΣΜΟ. Ιδού γιατί την υστάτη αυτή στιγμή απαιτείται η ανάπτυξη μίας Διεθνούς Κοινής Γνώμης, έτσι ώστε να φθάσει στο σημείο που να ελέγχει τη βία και να θέτει τα θεμέλια μιας Ιδεώδους Οικουμενικής Κυβέρνησης, της Ομόσπονδης Παγκόσμιας Δημοκρατίας του Ολυμπισμού, καθόσον σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε το σκοτάδι είναι πυκνό και αδιαπέραστο στο Διεθνές Πολιτικό Πεδίο και η σύγχυση των Ιδεών και Αντιλήψεων είναι δεδομένη σε όλον τον Κόσμο, όπως και το χάος, το δέος, η αναρχία, οι Πόλεμοι και η διαφθορά συνεχίζονται.
Με την ολοκλήρωση της ανωτέρω Μελέτης – Πρότασής μου, ως Δημιουργός του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και Ιδρυτής - Πρόεδρος της Πολιτιστικής - Πολιτικής Κίνησης «ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ», αλλά και με τις Πανεπιστημιακές μου Σπουδές και τη 33χρονη ζωή στις Ένοπλες Δυνάμεις, σας παρουσιάζω το όλο έργο μου, Η ΚΟΣΜΟΘΕΩΡΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ στον Α΄ ΑΙΩΝΑ ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, τον Αληθινό Αιώνα, που θα αντικαταστήσει ειρηνικά τον Αναληθή Κόσμο των 20 Αιώνων Χριστιανισμού και θα αποκαταστήσει την ταπείνωση που υπέστη το Ανθρώπινο Γένος, αλλά και του Αιώνα που: α. Θα εγκαθιδρυθεί μια ΟΜΟΣΠΟΝΔΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ, β. Θα αντικατασταθούν όλες οι Θρησκείες, με μια Νέα Θρησκεία, την ΟΛΥΜΠΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ και γ. Θα έχουμε ένα ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ, το ΟΛΥΜΠΙΟ ΝΟΜΙΣΜΑ. ΔΟΞΑ ΣΟΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΣ, που προσκαλεί όλους μας, να αναβαπτιστούν στη Κολυμβήθρα των Ιδεωδών του ΟΛΥΜΠΙΣΜΟΥ.
Το όλο Έργο στο site: www.olympismos.gr ή www.sync.gr/olympismos
Το e,mail: olympismos@gmail.com